Son jadi doi
MANUSIA skarang ni son beda deng binatang. Apa-apa sadiki bakalai, batikam, babunu. Nyawa orang ni son ada apa-apa lai. Mangkali ini su tanda-tanda akir jaman.
Ama Jola yang lagi dudu minom laru mulai angka suara. Baptua mulai deng ton tinggi andia Metu deng Minggus yang baru datang jadi rasa son enak. Dong dua sama ke tarsinggung, karna Ama Jola pung mata sinis mati pung liat dong dua.
"Manurut beta, skarang ni manusia son beda lai deng binatang. Ko apa-apa sadiki su nae tangan, bakalai, babunu, batikam. Kalo ana-ana muda beta mas tolerir karna dong lagi puber. Ma kalo orang tua, itu yang beta son abis pikir. Ko tega batul dong bunu istri ana," baptua langsung buka-bukaan, andia Metu deng Minggus langsung rasa plong. Dong son pikir macam-macam lai.
"Itu su bosssss. Kalo ana muda dong bakalai kotong masi pikir wajar. Namanya sa ana muda, mas cari parhatian. Ma kalo orang yang su kawen, yang su tua, itu yang beta son abis pikir," Metu mulai sambong.
"Itu satu. Kadua, kalo babunu ato batikan tu gar-gara batas tana, ato apa, itu kotong mas pikir-pikir. Ma kalo suami bunu istri karna masala sapele, itu yang beta son tarima. Masa tiap hari sam-sama di ruma, makan tidur sam-sama, trus hanya karna masala sepele lalu suami bunu istri? Sampe kucing kaluar tanduk ju beta son akan mangarti," baptua omong sarius mati pung.
"Sama ke masala di Sulamu sana. Tau, karna apa, takuju suami su bunu dia pung istri. Memang suami su mangaku di polisi, kanapa sampe bunu dia pung bini. Tapi muda-mudahan polisi jang capat parcaya, te itu masi keterangan sebla pihak. Batul ko sonde?" baptua tanya sang Minggus. Metu pung maksud tu dapa tanggapan dar Minggus yang su dar tadi, kir-kira dua jam lebe son perna buka mulut.
"I bos e…., skarang ni son jadi doi lai. Ko bukan itu masala sa. Orang tua su bau tana ju mas bisa parkosa ana-ana umur tuju dalapan taon karmana. Makanya beta satuju deng Iwan Fals pung lagu kalo skarang ni jaman gila. Anggota Dewan gila, pemerenta gila, orangtua gila, guru-guru gila, ana-ana gila, ibu-ibu ju sama-sama gila. Pokonya skarang ni samua serba gila," baptua ame ju deng gila pung.
Kalo kotong omong lebe luas, contonya talalu banya. Ko liat sa, skarang ni bom di mana-mana. Kalo orang son gila, pasti son akan ada yang tega buat bagitu. Tapi skarang apa, sadiki-sadiki bom, sadiki-sadiki teror bom. Itu namanya gila.
Ko kamaren malam ni, orang-orang yang lagi balanja di mol, lari harbabiruk setelah ada orang yang telepon ke mol bilang ada bom di itu tampa. Parbuatan itu tu sama deng orang gila. "Kalo mo maen gila, maen gila yang bae, jang bikin sama ke bagini. Ontong sa son ada yang jantungan. Kalo sonde, karmana? Minggus pung cara omong kritis mati pung, andia Ama Jola deng Metu sampe angguk-angguk kapala.
"Woe…, kalo su minom mabok, tarnyata bisa bekin orang dong jadi pintar abis. Ko contoh sa bu ini kali. Sakola son ujung pohn ma kalo omong gila mati pung. Ini namanya sama-sama gila," Ama Jola pake lai Minggus pung kata-kata.
"Yang bu omong ni ju gila. Su tau kotong minom sam-sama, mas bilang beta sandiri yang gila. Na, kalakuan model bagini ju namanya gila. Makanya son sala kalo bu yang son sakola ju pake gelar muka balakang," Minggus sindir sang Ama Jola.
"Ho…, beta gila ju bae. Tapi mas ada yang lebe gila lai dar beta. Liat sa di pemerenta. Son ada pagawe honor yang maso karja ju dong edar daftar hadir kasi kapala dinas ko tanda tangan. Itu namanya gila pung kaka," Ama Jola jawab sante sa. Ko mabok pung bekin karmana.